سورن




۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

کلیپ کودکانه مداد رنگی

من با مداد رنگیام

می‌خوام یه جنگل بکشم
جنگل اگر خط خطی شد
می‌شینم از اول بکشم

می‌خوام یه جنگل بکشم
یه جنگل سبز و قشنگ
پُر از درخت‌های بلند
پُر از گل‌های رنگارنگ

دلم می‌خواد یه آسمون
به رنگ آبی بکشم
با رنگ زرد و قرمزم
سیب و گلابی بکشم

دلم می‌خواد تو رودخونه
هفت – هشتا ماهی بکشم
رنگ سفیدو بردارم
روی سیاهی بکشم

اطلاعات تکمیلی

کارگردان: ملوس مراد
انیماتور: شاهنگ کیانی‌رشید
تکنیک: دو بعدی
مدت: ۳ دقیقه‌ای
سال ساخت: ۱۳۹۴
تهیه شده در: گروه خردسال مرکز پویانمایی صبا
منبع:شبکه پویا

منتظر نظراتتون هستیم

 

تاریخ ارسال : ۲۰ام دی ۱۳۹۶

بازدید : ۱۱ بازدید

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

سورن پینت: اما خیلی از افراد به یکباره از خواب غفلت بیدار می شوند و متوجه می شوند جوانی پایان یافته است. بنابراین هر روز به دنبال کرم ها و محصولات شیمیایی و یا جراحی‌های زیبایی می روند تا به نوعی جبران کنند و جوان تر به نظر برسند. اما می توان بدون انجام کارهای عجیب و غریب و عمل های پرعارضه در عرض ۱۰ دقیقه ۱۰ سال جوان تر شد.

ابروهایتان را درست کنید
یکی از ساده ترین و سریع ترین راه های جوان شدن در عرض چند دقیقه، آرایش و اصلاح ابروهاست. قانون آن این است: هر چه ابروها طبیعی تر باشند، جوان تر دیده خواهید شد. ابروهای تمیز و زیبا، چشم ها را نیز زیباتر نشان می دهند.
زیر ابروها را تمیز کنید، موهای بلند شده را با قیچی کوچک کوتاه کنید و با کمک یک مداد ابروی ملایم آنها را کمی متمایل به بالا بکشید. موهای بلند شده ی بینی را نیز کوتاه کنید. اینکه موهای بینی تا بیرون از حفره ها بلند شده باشند چندان زیبا نیست. حواستان باشد از موچین برای کندن این موها استفاده نکنید، زیرا موهای داخل بینی یک فیلتر طبیعی برای به تله انداختن میکروب ها و آلودگی های محیطی هستند و از ما در برابر سرماخوردگی و دیگر بیماری ها محافظت می کنند. کافیست با قیچی کوچک سر موهای بلند شده را بزنید.

کرم مرطوب کننده بزنید
یکی از اسرار جوان تر و شاداب تر به نظر رسیدن پوست رطوبت بخشی کافی آن است. نیازی به کرم های خارجی و گرانقیمت نیست. کرم های مرطوب کننده ساده نیز خشکی پوست را برطرف کرده و از نمایان تر شدن چین و چروک ها جلوگیری می کنند.
اگر می خواهید در عرض چند دقیقه پوستتان شفاف تر به نظر برسد، کرم مرطوب کننده بزنید.اما حواستان به تمیزی انگشتان تان باشد. هیچ نوع کرمی را با دست ها و انگشتان کثیف به پوست نمالید. این کار باعث انتقال میکروب ها و باکتری ها به پوست شده و زمینه ی بروز جوش و تبخال را فراهم می کند. ابتدا دست ها و صورت خود را شسته و به آرامی خشک کنید. سپس به میزان کافی کرم مرطوب کننده بزنید.

دستی به سر و رویتان بکشید
برای اینکه در عرض ده دقیقه چندین سال جوانتر شوید، به صورت ملایم در منزل آرایش کنید. آرایش غلیظ و پررنگ توجه همه را قبل از هر چیزی به چین و چروک ها و خطوط چهره جلب می کند. به جای خط چشم سیاه از انواع رنگی قهوه ای استفاده کنید. سایه بژ یا صورتی بزنید. از سایه های تیره و پررنگ استفاده نکنید، چون سن را بالاتر نشان می دهند.
یادتان باشد مژه ها نیز به مرور زمان کوتاه تر می شوند. بهتر است از ریمل های بلندکننده استفاده کنید و فقط مژه های بالا را ریمل بزنید و از ریمل زدن به مژه های پایین خودداری کنید، چون این کار چند سال پیرتر نشان تان می دهد. حتی می توانید قبل از آرایش یک ماسک میوه ای خانگی که ساده ترین آن ترکیب عسل، سفیده ی تخم مرغ و چند قطره لیموترش است درست کرده و به مدت چند دقیقه روی پوست نگه دارید.
مهمترین نکته بعد از هر آرایشی پاک کردن آن است. در سال ۲۰۱۳، یکی از خبرنگاران دیلی میل به منظور انجام یک آزمایش تصمیم گرفت به مدت یک ماه آرایش خود را پاک نکند. محققان وضعیت پوست صورت وی را قبل و بعد از شروع آزمایش مقایسه کرده و به این نتیجه رسیدند که خانم خبرنگار به اندازه ی ۱۰ سال پیر شده است.
نکته ی دیگر برای جوان تر به نظر رسیدن، استفاده از لباس مناسب است. خانم هایی که آرایش غلیظ می کنند و در عین حال لباس های تیره می پوشند، بیشتر از سن و سال خود به نظر می رسند. بهتر است متناسب با نوع آرایش تان، رنگ لباس مناسبی انتخاب کنید. استفاده از رنگ های روشن ملایم، شما را جوان تر و شاداب تر نشان می دهد.

رژ گونه یادتان نرود
استفاده از رژگونه ی مناسب یک روش ساده برای چندسال جوانتر شدن است. امروزه رنگ ها و تن های مختلفی از این محصولات در بازار وجود دارد. بنابراین می توانید متناسب با رنگ پوستتان از رژگونه ی مناسبی انتخاب کنید. بهتر است از رنگ هایی مانند صورتی استفاده کنید که به صورتتان شادابی بیشتری بدهد. یادتان باشد که در استفاده از کرم پودر زیاده روی نکنید، چون باعث خفه شدن پوست و واضح شدن چین و چروک دور چشم ها می شود.

از بوم لب استفاده کنید
لب های خشک و ترک خورده شما را خسته و پیر نشان می دهد. بوم لب به مرطوب شدن لب ها و حفظ زیبایی آنها کمک می کند. امروزه بوم لب های متعددی در بازار پیدا می شوند که تاثیر حجم دهندگی نیز دارند و شما را جوان تر می کنند.

مراقب دست هایتان باشید
اکثر خانم ها به قدری مشغول صورت شان می شوند که از دست هایشان غافل می شوند. یادتان باشد دست ها سن و سالتان را لو می دهند. بنابراین پوست دست ها نیز به اندازه ی صورت مهم است. معمولا دست ها در معرض آسیب بیشتری قرار دارند و باید به طور ویژه به آنها رسیدگی کنید.
حتما کرم مرطوب کننده به دست هایتان بزنید. ناخن هایتان را بگیرید و سوهان بکشید. یادتان باشد که به دور ناخن هایتان کرم مخصوص ناخن بزنید تا ترک خورده و پوسته پوسته نشوند. مرتب بودن، شما را جوان تر از سن و سال تان نشان می دهد.

دندان هایتان را دریابید
دندان های سفید و تمیز، لبخندتان را زیباتر کرده و شما را چند سال جوان تر نشان می دهند. روش های متعددی برای سفید کردن دندان ها وجود دارد. اگر می خواهید در عرض ۱۰ دقیقه دندان های سفیدتری داشته باشید به روش های طبیعی اعتماد کنید.
قبل از مسواک زدن با سرکه سیب قرقره کنید. اجازه دهید سرکه سیب لکه ها را از بین ببرد و لثه هایتان را تمیز کند. مقداری جوش شیرین روی مسواک تان ریخته و دندان هایتان را به آرامی مسواک بزنید. البته نباید این کار را به طور روزانه انجام دهید، چون امکان خارش و تحریک لثه ها وجود دارد.
می توانید تا دو هفته از این شیوه برای سفید کردن دندان هایتان استفاده کنید. یادتان باشد که استفاده ی زیاد از خمیردندان های سفیدکننده در طولانی مدت آسیب های جدی به مینای دندان می زند. این محصولات حاوی جوش شیرین و سیلیس هستند و خاصیت سایندگی بالایی دارند.

مدل مویتان را عوض کنید
اگر عادت دارید همیشه موهایتان را به یک طرف شانه کنید و یا چند سال است که مدل موهایتان را عوض نکرده اید کمی تنوع ایجاد کنید. حتی عوض کردن فرق مو و تغییر حالت آن، در عرض چند دقیقه شما را چند سال جوانتر می کند. یادتان باشد که موهای بلند بیشتر در معرض موخوره قرار می گیرند و حتی به دلیل تابش نور خورشید دو رنگ می شوند.
می توانید موهایتان را کمی کوتاه کنید و رنگ مویتان را تغییر دهید. اگر موهایتان کم حجم است، حین خشک کردن آنها به صورت برعکس سشوار بگیرید. قبل از شانه کردن موها حتما از شر موهایی که در برس یا شانه گیر افتاده اند خلاص شوید. یادتان باشد که برس ها لانه باقیمانده موادی مانند تافت، ژل، روغن ها یا پوست های مرده سر و شوره هستند.

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

کلیپ کودکانه خدای یکتا

تا هر کجا که رفتم، دیدم تو را در آنجا

در کوه و دشت و صحرا، در باغ‌های زیبا

تا هر کجا که رفتم، تا هر کجا رسیدم
از هر گل قشنگی نام تو را شنیدم

تا هر کجا که رفتم، دیدم که دست خورشید
از عشقِ تو به دنیا پاشیده نور امید

تا هر کجا که رفتم دیدم نشانی از تو
هر چیزی این جهان داشت، راز نهانی از تو

تا هر کجا که رفتم، دیدم تو را، خدایا!
پس هر که هست از توست،آه! ای خدای یکتا!

 

کلیپ کودکانه خدای یکتا

 

اطلاعات تکمیلی

کارگردان: ملوس مراد
انیماتور: شهرام شیرزادی
مدت: ۳ دقیقه و ۳۳ ثانیه
کشور سازنده: جمهوری اسلامی ایران
سال ساخت: ۱۳۹۴
تهیه شده در: گروه خردسال مرکز پویانمایی صبا
منبع:شبکه پویا

 

نوشته کلیپ کودکانه خدای یکتا اولین بار در سورن پینت | وب سایت تخصصی کودکان. پدیدار شد.

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

پزشکان عمومی در ایران ١,٦٣ برابر درآمد سرانه دریافتی دارند. این آمار از بررسی‌های میدانی در ایران به دست آمده است، چراکه هیچ‌کدام از پایگاه‌های علمی و آماری، اطلاعات معتبر و منسجمی از حقوق و دستمزد کارکنان حوزه سلامت ارایه نداده‌اند. با بررسی‌های میدانی مشخص شده میانگین دریافتی یک پزشک عمومی شاغل در بخش پزشک خانواده، ماهانه ٧٥‌میلیون ریال و سالانه ٩٠٠‌میلیون ریال است که برابر ٢٧٧٠٠ دلار آمریکا در‌ سال است.

به گزارش روزنامه شهروند، سه‌سال قبل ایرج فاضل، وزیر اسبق بهداشت، کشورهایی همانند بنگلادش، سوریه، پاکستان، هند و عراق را مثال آورده و گفته بود: «بررسی معدل حق ویزیت و دریافتی‌های پزشکان عمومی و متخصصان ممالک فقیر و کشورهای همسایه نشان می‌دهد درآمدهای پزشکان این کشورها دست‌کم سه برابر پزشکان ایرانی است.» آمارها نشان می‌دهند که میانگین دریافتی پزشکان شاغل در بخش پزشک خانواده در‌ سال٢٠١٦ بیشتر از میانگین درآمد پزشکان در آسیا بوده است.

به‌تازگی مطالعه‌ای تطبیقی در موسسه عالی پژوهش سازمان تأمین اجتماعی درباره میزان درآمد کادر پزشکی به تفکیک گروه‌های درمانی انجام شده است. اطلاعات ٤٣کشور دنیا با کمک سایت‌های معتبر بررسی و درآمد کادر درمانی مشخص شده است. در این پژوهش برای مقایسه وضع درآمد پزشکان در ایران با کشورهای دیگر، به مطالعه میدانی و مصاحبه با پزشکان عمومی و مدیران شبکه بهداشت و درمان استان‌ها متوسل شده‌اند. با پست الکترونیک و تلفن، اطلاعات مربوط به میانگین دریافتی پزشکان عمومی شاغل در طرح پزشک خانواده در تعدادی از استان‌ها به دست آمد.

نتیجه این‌که دست‌کم درباره پزشکان خانواده در ایران می‌توان گفت بیش از یک‌ونیم برابر درآمد سرانه دریافتی دارند. این میزان دریافتی بعد از تعدیل قیمت‌ها در طرح تحول سلامت است. شاید وضع به نسبت مرداد ‌سال ٩٣ عوض شده باشد، آن زمان ایرج خسرونیا، رئیس جامعه متخصصان داخلی کشور در گفت‌وگو با شفاآنلاین گفته بود بسیاری از پزشکان به دلیل درآمد کم به مشاغل دیگر مثل دامداری روی آورده‌اند. آبان‌ماه همان ‌سال وزیر بهداشت که حدود یک‌سال از وزارتش گذشته بود، گفت: درآمد پزشکان از متوسط سطح زندگی اقشار مختلف پایین‌تر است. او آن زمان حقوق پزشک عمومی را بین یک‌میلیون‌و٢٠٠ تا یک‌میلیون‌و٦٠٠‌هزار تومان عنوان و در ادامه از طرح تحول نظام سلامت دفاع کرد.

بحث درآمدهای چند برابری پزشکان ایرانی در مقایسه با پزشکان جهان‌ سال گذشته خبرساز شد و همان زمان مسئولان نظام سلامت دراین‌باره پاسخ دادند. علی جعفریان، رئیس دانشگاه علوم‌پزشکی تهران، مهرماه ٩٥ متوسط دریافتی‌های اعضای هیأت علمی بالینی این دانشگاه را که شامل حقوق، محرومیت از مطب و کارانه می‌شود، اعلام کرد: «حدود ٢٠‌میلیون تومان است، یعنی در‌ سال ٢٤٠‌میلیون تومان و در نتیجه متوسط دریافتی متخصصان بزرگترین دانشگاه علوم‌پزشکی کشور کمتر از نصف کمترین درآمد متخصصان در آمریکاست. این رقم برای پزشکان تمام‌وقت جغرافیایی که هیچ درآمد خصوصی ندارند، ٢٥‌میلیون تومان است.» همچنین خرداد ‌سال ٩٥ سخنگوی وزارت بهداشت گفت: بارها تاکید کرده‌ایم که متوسط و میانگین کل دریافتی پزشکان متخصص و فوق‌تخصص ۱۳‌میلیون‌و‌۹۰۰ تومان است. اگر این عدد را با میانگین پزشکان خانواده مقایسه کنیم، پزشکان متخصص حدود دو برابر بیشتر از پزشکان عمومی شاغل در بخش پزشک خانواده دریافتی دارند.

کارانه ٧٥‌درصد اعضای هیأت علمی بالینی کارانه‌بگیر دانشگاه به گفته جعفریان در‌ سال ٩٥ کمتر از ٢٠‌میلیون تومان بوده: «براساس اسناد کارانه‌ای که در دانشگاه تا اردیبهشت‌ماه امسال پرداخت شده، ۵۶‌درصد از اعضای هیأت علمی کارانه کمتر از ۱۰‌میلیون تومان و ۱۹‌درصد از اعضای هیأت علمی کارانه بین ۱۰ تا ۲۰‌میلیون تومان دریافت می‌کنند.» او درباره درآمدهای ١٠٠میلیونی این دانشگاه گفته است: «سقف کارانه دانشگاه ۷۰‌میلیون تومان است که این رقم با حقوق و سایر مزایا بازهم از ۸۰‌میلیون تومان بالاتر نمی‌رود. ما در دانشگاه علوم‌پزشکی تهران درآمد ۱۰۰‌میلیون تومانی نداریم؛ ‌سال۹۴ هم نداشتیم که اگر داشتیم بازهم به حداقل درآمد متخصصان آمریکایی نمی‌رسید.» طبق پژوهش موسسه عالی پژوهش دریافتی پزشک عمومی و پرستار در آمریکا به ترتیب ١٥١ و ٦٢‌هزار دلار و درآمد تکنیسین رادیوگرافی سالانه ٥٠‌هزار دلار است. اما تنها مقایسه دستمزدها راه به جایی نمی‌برد، برای مقایسه باید وضع اقتصادی مردم کشورها را هم در نظر گرفت. درآمد سرانه‌ آمریکا معادل ٥٦هزار دلار است، یعنی حدود ١٠برابر درآمد سرانه ایران که ٥٤٠٠دلار است.

جعفریان درباره درآمد پزشکان بخش خصوصی گفته: تعرفه بخش خصوصی حدود ۴ برابر تعرفه بخش دانشگاهی است. البته در نظر بگیرید که تعداد بیماران بخش خصوصی به مراتب کمتر از بخش دولتی است، بنابراین پزشکی که در بخش خصوصی طبق تعرفه مصوب کار می‌کند هم نمی‌تواند چنین درآمدی داشته باشد. هیچ‌ مرجعی آمار واقعی از درآمد پزشکان و پزشکان بخش خصوصی به دست‌اندرکاران این پژوهش اعلام نکرده‌ است. معلوم نیست درآمدها بعد از کارانه چه میزان است.

در جدولی که در پژوهش میزان درآمد کادر پزشکی از درآمد پزشکان خانواده استان‌ها ارایه شده، تنها نام چند استان آمده است: آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، کرمان، مازندران، فارس، خوزستان و گلستان. کمترین دریافتی‌های ماهانه ٣٠‌میلیون ریال (به استثنای استان گلستان که ٢٥‌میلیون ریال است) و بیشترین دریافتی‌ها ١٥٠‌میلیون ریال است.

بررسی کارشناسی در ٤٣ کشور دنیا

در بررسی دریافتی پزشکان متخصص و عمومی، کمترین اختلاف در کشورهای اسکاندیناوی (فنلاند، ایسلند و دانمارک) مشاهده می‌شود که هر دو گروه دریافتی تقریبا برابری دارند، همچنین نسبت حقوق و دستمزد پزشک عمومی و متخصص به پرستار بین کشورهای پیشرفته دنیا یعنی OECD (سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) حدود دو تا سه برابر است. در این کشورها به علت سیستم‌های مالیاتی پیش‌رونده و همچنین دیگر سیاست‌های ضداختلاف طبقاتی سعی می‌شود تفاوت درآمدی بین کادر پزشکی و همچنین دیگر اقشار جامعه تا جای ممکن گسترش نیابد و این امر از ایجاد نارضایتی در محیط کار و عواقب بعدی آن مانند مهاجرت جلوگیری می‌کند. بیشترین دریافتی‌ها در این مطالعه مربوط به کشورهای آمریکا، استرالیا، کانادا، اتریش و آلمان است که ازجمله کشورهای مهاجرپذیر از کشورهای درحال‌توسعه نظیر ایران، در حوزه علوم‌پزشکی هستند. در مجموع، این گزارش مؤید آن است که شکاف درآمدی بین پزشکان متخصص و عمومی، پرستاران و پیراپزشکان در اغلب کشورها حدود دو الی سه برابر است.

استرالیا کشوری با درآمد سرانه حدود ٥٦‌هزار دلار است. طبق آخرین آمار، در بخش خصوصی درآمد پرستار بیمارستان ٥٦‌هزاردلار PPP (ضریبی برای مقایسه بهتر با در نظر گرفتن وضع رفاه و میانگین قدرت خرید)، پزشک عمومی ٨٤هزار و پزشک متخصص٢٠٧‌هزار تخمین زده می‌شود. در کانادا که درآمد سرانه‌ای حدود ٤٣‌هزار دلار دارد، درآمد پزشکان عمومی و متخصص به ترتیب ١٣٦ و ٢١٣‌هزار دلار PPP است که بین سال‌های ٢٠٠٥ تا ٢٠١١ به ترتیب رشد ٧/ ٣ و٤/٥‌درصدی را تجربه کرده‌اند. در فرانسه با درآمد سرانه حدود ٣٦‌هزار دلار، در بخش خصوصی، پزشکان عمومی و متخصص به ترتیب ٨٢ و ١٣٢‌هزار دلار و در بخش دولتی، پزشکان متخصص ٨٥‌ هزار دلار درآمد دارند. در آلمان با درآمد سرانه‌ای معادل ٤١‌هزار دلار، پزشکان متخصص بخش دولتی ١١٣‌هزار دلار دریافتی سالانه دارند. نروژ درآمد سرانه‌ای حدود ٧٤‌هزار دلار دارد و پزشکان متخصص دولتی ٨٨‌هزار دلار دریافتی دارند. در یونان با درآمد سرانه‌ای معادل ١٨‌هزار دلار، پزشکان متخصصی که در استخدام دولت هستند، ٧٤‌هزار دلار درآمد دارند. مجارستان از کشورهای حوزه اروپای شرقی درآمد سرانه‌ای معادل ١٢‌هزار دلار دارد. پزشکان عمومی و متخصص در این کشور به ترتیب٢٩ و ٣٤‌هزار دلار درآمد دارند. مکزیک درآمد سرانه‌ای معادل ٩‌هزار دلار دارد و پزشکان متخصص آن ٩٣‌هزار دلار درآمد دارند. در ترکیه هم با درآمد سرانه حدود ٩‌هزار دلار، پزشکان عمومی و متخصص دولتی به ترتیب ٤٨ و ٧١‌هزار دلار درآمد دارند.

در نتیجه این پژوهش مشخص شد در کشورهای پیشرفته عضو OECD، دریافتی پزشکان عمومی طیفی از ٤٣‌هزار تا ٢٨٠‌هزار دلار را دربرمی‌گیرد. هرچند دریافتی ٢٨٠‌هزار دلاری در کشور لوکزامبورگ استثنا بوده و حداکثر دریافتی پزشکان عمومی در بیشتر کشورها حدود ٨٠‌هزار دلار است. در کشورهای آفریقایی، طیف درآمد پزشکان عمومی از ٦٧ تا ٣٤٠٠ دلار در ماه متفاوت است. در کشورهای آمریکای جنوبی، طیف درآمد پزشکان عمومی حدودا ٢٣‌هزار تا ٦٠‌هزار دلار است. در میان کشورهای آسیایی و خاورمیانه که در این پژوهش بررسی شده‌اند، در امارات متحده عربی با درآمد سرانه ٤٠هزار، پزشکان عمومی اگر شهروند این کشور باشند، طبق آمار رسمی دولت، درآمد ماهانه‌ای معادل ٦٦٤٠دلار دارند، اما درآمد کارکنان غیراماراتی کمتر است. در هند با درآمد سرانه ١٦٠٠دلار، پزشکان عمومی ٢٣‌هزار دلار در‌ سال درآمد دارند.

پاکستان با درآمد سرانه ١٤٠٠دلار، پزشکان درآمد ٦١٤ دلاری در ماه دارند و درآمد ماهانه پزشک در مصر با درآمد سرانه ٣٦٠٠ دلار، ٣٨٨دلار است. در این پژوهش فقط منابعی در نظر گرفته شدند که اعتبار بالایی دارند، از این‌رو تنها آمار چند کشور آسیایی به دست آمد. درباره ایران به دلیل عدم‌شفافیت حتی در بررسی ILO (وسیع ترین بررسی حقوق و دستمزد در سراسر جهان) فقط درآمد چند شغل محدود اعلام شده بود که پزشکی جزو آنها نبود.

لزوم در نظر گرفتن قدرت خرید

همان‌طور که در این پژوهش اشاره شده است، فقط مقایسه میزان دریافتی نمی‌تواند مبنای مقایسه دستمزد در کشورهای مختلف قرار گیرد، زیرا توان خرید ارزهای مختلف بین کشورها متفاوت است. مقایسه‌ای مناسب‌تر، زمانی است که وضع رفاه و قدرت خرید کشورها در نظر گرفته شود. این را می‌توان با مقایسه PPP کشورها در نظر گرفت. برای مقایسه استانداردهای زندگی از ppp استفاده می‌شود، زیرا نرخ مبادله ارزها گمراه‌کننده است.

اگر عدد ppp از نرخ مبادله ارز کوچکتر باشد، یعنی کالا در آن کشور ارزان‌تر است. ضریب PPP ایران ٨١٢٠ ریال است، درحالی‌که نرخ مبادله ریال و دلار آمریکا، طبق اعلام بانک مرکزی، ٣٢٤٥٠ریال است. ضریب PPP برای ایران کمتر از نرخ مبادله ارزی است، پس ایران به بیان عامیانه ارزان‌تر از کشور آمریکاست و قدرت خرید برای مثال‌ هزار دلار در ایران بیشتر است و باید این توان خرید را نیز در کنار دریافتی حقوق به منظور بررسی استاندارد زندگی لحاظ کرد. در نتیجه فقط نمی‌توان درآمدهای پزشکان را با کشورهای پیشرفته مقایسه کرد. ممکن است در آن کشورها قیمت خیلی از کالاها گران‌تر باشد و در مجموع رفاه فرد کاهش پیدا کند. با مقایسه قدرت خرید می‌توان گفت اگرچه مقایسه درآمد پزشکان با در نظر گرفتن نرخ ارز خیلی کم می‌شود، اما دست‌کم درباره طرح پزشکان خانواده که آمارشان به دست آمده است، می‌توان گفت نسبت به کشورهایی که به آنها مهاجرت صورت می‌گیرد، معقول است.

نسبت دریافتی پزشکان عمومی به درآمد سرانه تعدیل شده با ppp در کشورهای آمریکا، کانادا و استرالیا که بیشترین مهاجر نیروی پزشکی را دارند، به ترتیب ٦٩ / ٢، ٠٨ / ٣ و ٨١ / ١ است، بدین معنی که یک پزشک در کانادا حدود سه برابر بیشتر از متوسط درآمد سرانه دریافتی دارد. در ایران، این نسبت بعد از تعدیل دریافتی‌ها در طرح تحول نظام سلامت ٦٣/١ است. این نسبت در کشورهای آفریقایی بسیار بالا بوده و در کشور موزامبیک تا ٣٠ برابر هم می‌رسد. این امر را می‌توان به کمک‌های بین‌المللی به بخش پزشکی و سلامت در این کشورها به منظور ارتقای هرچه سریع‌تر وضع سلامت جامعه ارتباط داد. در معدودی از کشورها مثل ایرلند، ایتالیا، مصر و فیلیپین این نسبت کمتر از یک است که نشان‌دهنده درآمدی کمتر از سطح درآمد سرانه است، به تعبیری پزشکان در این کشورها جزو قشر مرفه محسوب نمی‌شوند. این پژوهش چنین نتیجه‌گیری می‌کند که درآمد بالای پزشکان در اغلب کشورها ازجمله ایران نسبت بالایی در مقایسه با درآمد سرانه دارد. اهمیت تفاوت در این نسبت،

زمانی بیشتر آشکار می‌شود که بدانیم متوسط درآمد سرانه، توزیع یکسانی در جامعه ندارد و در دل خود نیز نماینده تفاوت بین اقشار مختلف است. این پژوهش می‌گوید افزایش درآمد پزشکان و پرستاران برای رقابت با کشورهایی چون آمریکا و کانادا و جلوگیری از سیر مهاجرت، امکان‌ناپذیر و نادرست است، زیرا در این کشورها درآمد سرانه نیز به همان نسبت بالاست و قدرت خرید ارز کشورها نیز برابر نیست. همچنین جلوگیری از شکاف طبقاتی زیاد بین کادر پزشکی و سایر اقشار تحصیلکرده و دانشگاهی به منظور برقراری عدالت و پیشگیری از حواشی برای این حوزه حیاتی ضروری است.

آنچه در این پژوهش بیش از همه به چشم می‌خورد، نبود آمار دقیق از درآمدهاست. غیر از پزشکان شاغل در بخش خانواده، در چند استان که این پژوهش توانسته اطلاعاتی از درآمد آن داشته باشد، در مورد بقیه، منبع‌های اطلاعاتی معتبر خالی‌اند. چندی پیش بحث کارت‌خوان‌های مطب‌های پزشکان مطرح شد و فرار مالیاتی‌شان. آنها درباره عددها هم طفره می‌روند. می‌شود بحث نبود استانداردهای محیط کار را پذیرفت، برخی پزشکان ایرانی در تایم کاری‌شان بیشتر از پزشکان کشورهای پیشرفته بیمار ویزیت می‌کنند، اما شاید بهتر است عددها و دستمزدها اعلام شوند تا داوری بهتری شود. آن زمان شرایط کاری پزشکان هم در داوری در نظر گرفته خواهد شد.

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

کلیپ کودکانه نمره بیست

بیاین بیاین تماشا! کنار ما بمونین

وقت شستن دست‌ها اینو باید بدونین:

آب رو بریز رو دستات، صابون مایع بردار
به دست من نگاه کن، همراه من تو بشمر:

۱ و ۲ و ۳ و ۴

بِکِش دستاتو رو هم، دست چپ و دست راست
حالا برعکس کوچولو، این کار تو چه زیباست

۵ و ۶ و ۷ و ۸

ناخن‌های کوچولوت خیلی پاکیزه می‌شه
اینطوری که من می‌گم تمیزش کنی همیشه

۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲

می‌سازه یه پروانه، این انگشتا که نازه
پروانۀ دست تو خیلی شده پاکیزه

حالا تا ۱۶ بشمر

شَست‌های بازیگوشت سُر می‌خورن چه آسون
وای که چه کِیفی داره بازی با آب و صابون

حالا تا ۱۸ بشمر

همراه لی‌لی حوضک دست‌ها می‌شن پاکیزه
آب رو بریز رو دستات تا میکروب‌هاش بریزه

یادت نره خشک کنی دست‌هایی که تمیزه
عقربه‌های ساعت می‌گن که نمره‌ات بیسته!

 

اطلاعات تکمیلی

کارگردان: ملوس مراد
انیماتور: وحید نورعلی‌رضایی
تکنیک: دو بعدی
مدت: ۲ دقیقه و ۱۰ ثانیه
کشور سازنده: جمهوری اسلامی ایران
سال ساخت: ۱۳۹۴
تهیه شده در: مرکز پویانمایی صبا
منبع:شبکه پویا

تاریخ ارسال : ۲۱ام دی ۱۳۹۶

بازدید : ۲ بازدید

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

رابطه ها معمولا به یک باره تمام نمی شوند، بلکه اگر شما دقت کنید از مدت ها قبل می توانید نشانه هایی را که ثابت می کند شریک زندگی تان دیگر به شما تمایلی ندارد، بیابید. 

اگر نشانه هایی که در ادامه مطلب بدان اشاره کردیم را در رفتار شریک زندگی تان مشاهده کردید، بدانید که رابطه شما در حال پایان است.

شما را از برنامه های زندگی اش حذف می کند

 

اگر شما در ابتدای رابطه در تمام برنامه های شریک زندگی تان شرکت داشتید اما حال او ترجیح می دهد که تنهایی به برنامه هایش برسد، وقت آن است که با او به طور جدی گفتگو کنید. اگر فردی شما را نخواهد، نه تنها از لحاظ احساسی، بلکه فیزیکی هم از شما دوری می کند. بنابراین این یک پرچم قرمز است تا شما بدانید که احتمالا رابطه تان به زودی پایان خواهد یافت.

 

 

به سادگی از شما دلگیر می شود

کارهایی که شما قبلا انجام می دادید و برای شریک زندگی تان آزار دهنده نبود، حال او را به شدت عصبانی می کند و این برای شما عجیب است. در این شرایط احساس می کنید که او منتظر یک اتفاق کوچک است تا با شما بجنگد.

جنگ و دعوا در هر رابطه ای طبیعی است اما اگر مدام و به دلایل کوچک و غیر منطقی تکرار شوند، نشاندهنده آن است که رابطه شما به سمت خوبی پیش نمی رود. احتمالا شریک زندگی شما به دنبال بهانه ای ست تا شما را مقصر دانسته و رابطه را به اتمام برساند. 

به شما دروغ می گوید

اعتماد پایه هر رابطه ای است که اگر از بین رود، از رابطه هیچ نمی ماند. مهم نیست که چه دروغی شنیده اید، هیچ دروغی در یک رابطه عاطفی قابل قبول نیست. 

دروغ گفتن به شریک زندگی بدین معنی است که او به شما احترام نمی گذارد و به شما این حق را نمی دهد که حقیقت را بدانید. بنابراین اگر چندین بار از او دروغی شنیدید، وقت تان را در آن رابطه هدر ندهید زیرا که او باز هم به شما دروغ خواهد گفت.

 

 

شما اولویت زندگی او نیستید

در اولویت بودن بدین معنی نیست که شما کل روزتان را در اختیار شریک زندگی تان باشید، بلکه باید این احساس را به طرف مقابل تان منتقل کنید که مهمترین دارایی زندگی او هستید. اما اگر این احساس را کردید که در زندگی او جایگاه اول را ندارید، باید نگران شوید. به عنوان مثال اگر او برادر، مادر، دوست یا حتی کارش را همیشه به شما ترجیح می دهد و طوری رفتار می کند که حس ناامنی کنید، باید درباره آینده این رابطه نگران باشید.

شما را نادیده می گیرد

هیچکس دوست ندارد که نادیده گرفته شود، بنابراین اگر فردی با شما اینگونه برخورد کرد، بدانید که به دنبال بهانه ای برای بهم زدن رابطه با شماست. به عنوان مثال اگر شریک زندگی تان خیلی راحت برنامه هایی که با شما چیده بود را کنسل کرد یا که به خواسته های شما توجهی نشان نداد یا حتی زنگ و پیغام هایتان را دید و به روی خودش نیاورد.. بدانید که او دیگر تمایلی به برقراری رابطه با شما ندارد. اگر او شما را دوست داشت، مطمئنا برای قلب و احساس تان ارزش قائل بود و به سادگی از شما نمی گذشت.

بهانه های الکی می تراشد

اگر شریک زندگی تان مدام برای هر چیزی بهانه می تراشد تا از شما دور شود، بدانید که یک جای کار می لنگد. احتمالا او دارد چیزی را از شما پنهان می کند. به عنوان مثال او می گوید که پول ندارد اما بعدا می فهمید که او یکی از قرض های خود را پس گرفته یا این که به خاطر کارش با شما به میهمانی نمی آید… اما تمام اینها بهانه ای است که به شما نشان دهد دیگر از بودن با شما لذت نمی برد. پس به جای تلف کردن وقت تان بهتر است که به آن رابطه خاتمه دهید.

 

تلفن همراه خود را از شما پنهان می کند

اگر شریک زندگی تان تلفن همراه خود را از شما پنهان می کند، یا تا گوشی اش را به دست می گیرید به سمت تان می آید، بدانید کاسه ای زیر نیم کاسه است. اگر چه هر کسی حریم شخصی خود را دارد و این امری طبیعی است، اما اگر پنهان کردن گوشی یا پاک کردن پیغام های دیگران کار همیشگی اوست، باید نگران رابطه تان باشید.

امروزه تکنولوژی یکی از مهمترین راههای برقراری ارتباط ما انسان هاست. بنابراین اگر او نسبت به تلفن همراه خود حساسیت به خرج می دهد، احتمال این که با فرد دیگری در ارتباط باشد، زیاد است. پس قبل از آنکه خیلی دیر شود با او حرف بزنید.

 

 

شما را تحسین نمی کند

احتمالا در ابتدای رابطه این جملات که «تو واقعا زیبایی»، «من به داشتن تو افتخار می کنم»… را زیاد از زبان شریک زندگی تان شنیده باشید اما رفته رفته او از این کار سر باز می زند و همین موضوع شما را ناراحت کرده است. یک رابطه عاطفی مانند یک تیم است، بدین معنی که ما باید به پیشرفت هم کمک کنیم، باید به یکدیگر اعتماد به نفس و انگیزه بدهیم یا اگر او یک پله به عقب رفت، نگران حالش باشیم.

اما اگر مدت طولانی ست که از زبان شریک زندگی تان تعریف و تمجیدی نشنیده اید، نشانه این است که شما برای او دیگر اهمیتی ندارید. تصور نکنید که شما تغییر کرده اید و مانند قبل زیبا و تحسین برانگیز نیستید، خیر! این مشکل از شریک زندگی تان است که این کلمات را از شما دریغ می کند.

به شما نمی گوید: «دوستت دارم»

هیچ کدام از ما از شنیدن این ۳ کلمه خسته نمی شویم. اگر شریک زندگی تان در گذشته این جمله را بارها و بارها در روز تکرار می کرد اما خیلی وقت است که آن را از زبانش نشنیده اید، مطمئن باشید که در آینده ای نزدیک او را از دست خواهید داد.

از زبان فردی که می خواهد به رابطه خود پایان دهد، «دوستت دارم» نمی شنوید زیرا واقعیت امر این است که او شما را دوست ندارد. بنابراین خودتان را آماده هر اتفاق ناخوشایندی بکنید.

در آینده او نقشی ندارید

صحبت کردن در مورد آینده در یک رابطه عاطفی سالم، امری طبیعی است. به عنوان مثال زمانی که شما یک مکان زیبا را می بینید، خودتان را به همراه فرد مورد علاقه تان در آن سفر تصور می کنید و امید دارید که یک روز به همراه او به این سفر بروید، تصور آینده ای مشترک باید در ذهن شریک زندگی تان هم باشد در غیر این صورت نشاندهنده آن است که شما در زندگی او جایگاهی ندارید.

اگر زمانی که شما در مور آینده تان با او صحبت می کنید، او ناآرام می شود و از صحبت کردن با شما در آن مورد سر باز می زند، بدانید که او آینده خود را بدون شما تصور می کند. بنابراین اگر شما آینده و برنامه هایتان را با او هماهنگ کرده اید، بهتر است که بار دیگر در تصمیم تان تجدید نظر کنید.

 

 

فضایی برای تنهایی می خواهد

پس از مشاهده موارد بالا، احتمال این که طرف مقابل تان به شما بگوید به تنهایی احتیاج دارد، زیاد است. ممکن است حتی این جمله را از دهان او بشنوید: «مشکل از تو نیست، مشکل از من». درست است که همه ما گاهی به تنهایی احتیاج دارید اما این که شریک زندگی تان از شما بخواهد برای یک مدت او را تنها بگذارید، آن هم زمانی نامحدود، بهانه ای بیش نیست. 

زمانی که هر دوی شما خودتان را گم کرده اید و احتیاج به تنهایی و فکر کردن دارید، زمان دادن ایده خوبی است اما این تصمیم باید دو طرفه باشد. اما اگر او بدون مشخص کردن زمانی، شما را ترک کند، احتمال بازگشت اش  بسیار کم است.
 

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

به گزارش ایرنا، دکتر نورالدین کریمی افزود: هرچند این کار آسیب مستقیم به ستون فقرات نمی زند اما استمرار آن در طولانی مدت می تواند مفاصل را دچار بی ثباتی کند. شکستن قولنج موجب یک آرامش مقطعی اندام و تسکین کوتاه مدت آن می شود، اما در طولانی مدت می تواند عوارضی برای فرد داشته باشد.
در صورت نیاز و در برخی شرایط که مفاصل ستون فقرات دچار اختلال عملکردی می شوند، متخصصانی همچون فیزیوتراپیست ها می توانند از درمان های دستی برای رفع اختلال حرکتی مفاصل استفاده کنند.

وی در خصوص سایر تبعات شکستن قولنج گفت: این کار می تواند به بافت های اطراف مفصل مانند عضلات، رباط ها و تاندون ها آسیب بزند و در طولانی مدت امکان انجام حرکات ظریف را از فرد سلب می کند.

کریمی کاهش کیفیت مفاصل را از آسیب های شکستن قولنج انگشتان و گردن برشمرد و ادامه داد: این کار، کیفیت مفاصل انگشتان را کاهش می دهد؛ دو استخوان از جمله انگشتان با مفاصل به هم متصل می شوند و با تکرار این کار بعد از مدتی رباط کیفیت خود را از دست می دهد و مشکلاتی برای فرد به وجود می آید.

** از نشستن طولانی مدت خوداری کنید
دانشیار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی همچنین در خصوص سایر عوامل آسیب رسان به استخوان ها و ستون فقرات، به تاثیر نشستن های طولانی مدت که به دیسک بین مهره ای ستون فقرات صدمه می زند، اشاره و توصیه کرد که افراد از نشستن طولانی مدت خودداری کنند.
وی به گروه هایی مانند خیاطان و کارمندان بانک که طولانی مدت در وضعیت ثابت قرار دارند یا حتی دندانپزشکانی که طولانی مدت در یک زاویه خاص می ایستند، توصیه کرد که گاه و بیگاه از این وضعیت خارج شوند تا به ستون فقرات آنان آسیبی نرسد. در افرادی هم که دچار بیماری روماتیسمی هستند، مفاصل مستعد آسیب است و این افراد علاوه بر کاهش فعالیت های فیزیکی باید با مداخلات دارویی، بافت عضلات، مفاصل و استخوان ها را تقویت کنند.

دانشیار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی افزود: پیاده روی در سطح صاف برای دیسک کمر بسیار مناسب است اما این کار به صورت طولانی مدت یا در سطح شیب دار، فشار بر دیسک را بیشتر می کند و به آن آسیب می زند.

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

سورن پینت: معاون دارو و غذا دانشگاه علوم پزشکی یزد با اشاره به مصرف اقلام قرص‌هایی مشابه ریتالین از سوی دانشجویان برای شب بیداری در ایام امتحانات، تاکید می‌کند: این اقلام دارویی کاملاً از راه‌های غیرمجاز به دست دانشجویان می‌رسد و مصرف آنها عوارضی جدی را به دنبال دارد.

معمولاً در فصول امتحانات، کتابخانه‌های شهر مملو از دانشجویان و دانش‌آموزانی می‌شود که تا پاسی از شب و حتی تا نیمه‌های شب برای کسب آمادگی لازم برای حضور موفق در امتحانات به مرور دروس خود می‌پردازند. بعضاً کسب موفقیت در امتحانات آن ‌قدر برای این افراد حائز اهمیت می‌شود که برای یک ساعت بیدار ماندن و درس خواندن یا داشتن تمرکزی بهتر برای مطالعه، دست به هر روشی می‌زنند ولی بعضا در این میان شیوه‌های نادرستی را برمی‌گزینند که آسیب‌های جدی برای آنها به دنبال دارد.

روی آوردن دانشجویان و حتی دانش‌آموزان به مصرف غیر مجاز انواع داروها و بدتر از آن بعضاً استفاده از برخی مخدرها به بهانه اختصاص زمان بیشتر به مطالعه یا افزایش تمرکز و ضریب هوشی برای درس خواندن، از مهمترین آسیب‌هایی مبتلا به آنهاست که متاسفانه این روزها و در تب و تاب امتحانات شاهد آن هستیم. البته در این میان مصرف داروهایی که به دلیل داشتن کافئین بالا موجب افزایش بیداری و شاید هم تمرکز بیشتر در هنگام درس خواندن می‌شوند، چهره موجه‌تری در اذهان عمومی در قیاس با مخدرها دارد، لذا این موضوع را حتی در کتابخانه‌های شهر نیز می‌توان به وفور مشاهده کرد.

نکته حائز اهمیت‌تر در این رابطه نحوه دسترسی دانشجویان به این داروهاست به نحوی که عمدتاً این داروها که برای درمان انواع بیماری‌های اعصاب و روان و صرع مورد استفاده قرار می‌گیرد، تنها و تنها با تجویز پزشک قابل ارائه از سوی داروخانه‌هاست. این موضوع چند گزینه را در ذهن تداعی می‌کند که از مهمترین آنها می‌توان به تخلف پزشکان برای تجویز غیرمجاز دارو، تخلف داروخانه‌ها در عرضه این داروها بدون نسخه و به نظر مهمتر از همه نبود نظارت کافی بر عرضه دارو در سطح شهر اشاره کرد.

یکی از دانشجویان که برای درس خواندن به کتابخانه‌ای در سطح شهر یزد آمده ، می‌گوید: معمولاً بیدار ماندن برای درس خواندن در فصول امتحانات یکی از مهمترین دغدغه‌های دانشجویان و دانش‌آموزان است لذا به پیشنهاد دوستانم برای داشتن چنین توانی اقدام به مصرف قرص‌هایی مانند «ریتالین» می‌کنم.

وی در مورد نحوه دستیابی به این قبیل داروها نیز بیان می‌کند: معمولاً این داروها را از طریق یکی از اقدام دوستم که پزشک است، نسخه و به سهولت از داروخانه‌ها تهیه می‌کنیم. وی که معتقد است قطعاً این داروها ضررهایی را نیز به همراه دارد، عنوان می‌کند: نکته مهم برای من این است که با مصرف این قرص‌ها توسط من و بسیاری از دانشجویان دیگر به راحتی تا صبح بدون احساس نیاز به خواب می‌توانیم درس بخوانیم.

در همین رابطه به سراغ دکتر «محمدحسین مصدق» معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی یزد رفتیم تا نظر وی را نیز در این باره جویا شویم. مصدق با تایید شیوع مصرف قرص‌هایی مانند «ریتالین» به عنوان قرص شب امتحان، اظهار می کند: ریتالین‌های مصرف شده کاملاً از راه‌های غیرمجاز به دست دانشجویان می‌رسد. وی ادامه می‌دهد: قرص ریتالین که در درمان پیش فعالی مصرف می‌شود، قبلاً از انبار دارویی معاونت دارو و غذا تهیه می‌شد ولی اکنون شرکت‌های دارویی این دارو را تحت کنترل و نظارت کامل در بین داروخانه‌های منتخب توزیع می‌کنند.

عضو شورای پژوهشی مرکز تحقیقات سلامت و ایمنی غذا می‌گوید: در حال حاضر تنها ۱۰ داروخانه در استان تنها به شرط تحویل نسخه و ارائه فاکتور به معاونت دارو مجاز به دریافت و توزیع انواع مختلف این داروها همچون ریتالین هستند.

دکتر مصدق از عدم تاثیر مصرف قرص ریتالین در بیدار ماندن می‌گوید و بیان می‌کند: مطالعات اخیر نشان داده است که استفاده از قرص ریتالین به منظور بیدار ماندن، حتی هیچ تاثیری در افزایش ضریب هوشی مصرف‌کننده آن ندارد و تنها اثری معادل دارونما دارد لذا مصرف این داروها فقط منجر به وابستگی و عوارض سوء مصرف دارو می‌شود.

معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی در مورد مصرف دیگر اقلام داروهای تاثیرگذار برسیستم عصب مرکزی و روان گردان نیز می‌گوید: این چنین داروها مثل «کلونازپام» و «لورازپام» استفاده چندگانه داشته و در درمان صرع و به عنوان آرام‌بخش مورد استفاده قرار می‌گیرند لذا این موارد در تمام داروخانه‌ها توزیع می‌شوند.

وی با تاکید بر این که داروهای مذکور نیز تنها با ارائه نسخه قابل عرضه به بیماران است، تصریح می‌کند: داروخانه‌ها در صورت ضرورت مصرف آنها توسط بیماران، تنها مجاز به عرضه بدون نسخه حداقل مقدار و در اندازه یک تا دو دوز مصرفی به بیماران نیازمند به این داروها مانند بیماران مبتلا به صرع و تشنج هستند.
وی متذکر می شود: هرگونه توزیع غیرمجاز این داروها در صورت شکایت فرد مصرف‌کننده می‌تواند جریمه‌های سنگینی را برای داروخانه‌ها به دنبال داشته باشد. دکتر مصدق در همین رابطه به معضل اجتماعی مزاحمت معتادان برای داروخانه‌ها نیز اشاره و عنوان می‌کند: از آنجایی که معتادان علاقمند به مصرف این داروها هستند، غالباً برای داروخانه‌های شبانه‌روزی ایجاد مشکل می‌کنند تا حدی که بعضی از این واحدها در حال حاضر مجبور به بستن در داروخانه و توزیع دارو از طریق باجه شده‌اند.

این مسئول در پایان نیز ضمن این که از پزشکان می‌خواهد تا از ارائه نسخه به افراد بدون اندیکاسیون درمانی خودداری کنند، خاطرنشان می‌کند: البته تاکنون مواردی در رابطه با توزیع غیرمجاز داروهایی مشابه ریتالین و روان‌گردان‌ها در سطح شهر و استان یزد مشاهده نشده ولی در صورت آگاهی برابر قانون و مقرارت در این مورد رسیدگی خواهیم کرد.

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

سورن پینت: از مسایلی که بر فرآیند تحصیلی تاثیر گذار است مسئله بلوغ جنسی است. در ایران دوره بلوغ معمولاً در دوره اول متوسطه می باشد. ساختار تحصیلی این دوره با دوره ابتدایی از نظر کتاب های درسی و حجم آنها، معلم و …. تفاوت هایی دارد. دروس نیز تا حدودی تخصصی می شود. به همین علت برای هر درسی دبیری جداگانه اختصاص می یابد.

از طرف دیگر، تفاوت درساختار آموزش مدارس متوسطه باعث می شود تا دانش آموز با قوانین جدیدی مواجه شود و همه اینها مسایل و مشکلات تازه ای را برای دانش آموزان به بار آورد، خصوصاً دانش آموزانی که از یک برنامه ریزی صحیح برخوردار نباشند، بیشتر دچار مشکل می شوند.

در دوره دوم متوسطه بازهم مسئله تخصصی تر شدن دروس شدت می یابد و برحجم کتاب ها نیز افزوده می شود. لذا دبیران این دوره باید از سطح تحصیلات بالاتری نسبت به دوره قبلی برخوردار باشند. از نظر انجام تکالیف، معیار های دوره اول و دوم متوسطه به کلی با دوره ابتدایی متفاوت است. در این دوره مسئولیت انجام تکالیف بیشتر برعهده دانش آموز است.

دراین دوره دیگر دانش آموز برای انجام تکالیفش انتظار دریافت مهر صدآفرین و هزار آفرین ندارد. چنانچه نوجوان در این دوره به صورت خودکار و به موقع وظیفه اش را انجام ندهد ازحرکت یادگیری در کلاس همگام با همکلاسی ها و گروه های درسی خود فاصله می گیرد و از آن ها عقب می ماند، به طوری که هر روز بر میزان این عقب ماندگی اضافه می شود.

چنانچه نوجوانی دچار اشکال یادگیری یا ناتوانی در برقراری ارتباط باشد، می توان گفت که مشکل تحصیلی دارد. نوجوانی که داری ضریب هوشی عادی است ولی درگذراندن واحدهای درسی مدرسه ناموفق است یا نمرات بسیار پایینی کسب می کند، دچار مشکلات تحصیلی است .

در به وجود آمدن مشکلات تحصیلی یک دانش آموز در دوره اول و دوم متوسطه معلول یک سری عوامل گوناگون است. در این میان به ظاهر مدرسه به عنوان متغیر مستقل نقش دارد، درصورتی که عوامل مداخله گر زیادی به صورت پنهان در به وجود آمدن مشکلات تحصیلی نقش بازی می کنند. نوجوانان در طی مراحل رشد، از مکانسیم های مختلفی برای مقابله با مشکلات خود استفاده می کنند. دردوره ابتدایی تا حدود زیادی دانش آموز ازحمایت خانواده خود برخوردار است، اما با ورود به دوره متوسطه و انتقال وی به مدارس جدید مسایل مختلفی از قبیل رقابت با همسالان، ابراز وجود در برقراری روابط صمیمانه، یادگیری شیوه تفکر جدید و صحیح، روابط نابهنجار با جنس مخالف، عدم آشنایی درباره مسایل جنبی و عقیدتی برای نوجوان پیش می آید که او را دچار مشکل تحصیلی می کند.

در چنین مواقعی اضطراب توانایی های نوجوان را قبضه می کند و باعث عدم موفقیت او در امتحان می شود. این گونه ناتوانی در طرز صحبت کردن فرد در مقابل دیگران به خوبی مشهود است. لذا از مهم ترین عواملی که چنین رفتارهایی را ایجاد می کند و سبب مشکلات تحصیلی دانش آموزان در دوره متوسطه می توان به وجود خانواده آشفته، درگیری نوجوانان با اولیاء، گرایش به بعضی علایق خاص، عدم اعتدال والدین، تحقیر و سرزنش و مقایسه با دیگران، تبعیض بین دانش آموزان دختر و پسر در ساختار فرهنگی اشاره کرد.

منبع: کتاب مشکلات نوجوانی و جوانی
مولف: دکتر ابوالقاسم اکبری

ارسالی از:حسین عامری نیا -کارشناس ارشد مشاوره تحصیلی

۲۱ام دی ۱۳۹۶ سورن

به گزارش سورن پینت وقایع اتفاقیه نوشت: گاهی با موتور سریع رد می‌شوند و جیغ می‌زنند تا زن را بترسانند گاهی هم در کوچه خلوت با آرامش تمام می‌ایستند و لباس‌شان را سمت زن عابر درمی‌آورند. قصه آزارهای مردان علیه زنان در خیابان و فضاهای عمومی شهری آنقدر تکراری است که گفتن ندارد. تجربه‌ای که شاید بین همه زنان با هر تعلق مذهبی، اقتصادی و جغرافیایی مشترک باشد، اما آن چیزی که در این میان مشترک نیست واکنش آنها در مقابل این آزارهاست.

به گفته حمیرا مشیرزاده در کتاب «از جنبش تا نظریه»، زن بودن به خودی خود باعث کنش مشترک زنان نمی‌شود بلکه باید زمینه‌های مشترکی در یک نقطه پیوند تاریخی باشد که زنان را دور هم جمع کند تا فارغ از همه این تعلقات احساس تجربه مشترکی به آنها منتقل شود. واکنش نشان‌دادن به آزار خیابانی یکی از همین زمینه‌های مشترک است. آنها دور هم در تاکسی، در محافل زنانه، در آرایشگاه یا گروه‌های دوستی از تجربیات آزارهای خیابانی تعریف می‌کنند و به هم پیشنهاد می‌دهند که موقع مواجه شدن با آزار خیابانی چه کنند. تجربیاتی که نه‌تنها در لندن، نیویورک و دوبی با تهران متفاوت بوده، بلکه بین شهرهای مختلف ایران هم فرق دارد.

زنان جهان به کلاس رزمی بروید
واکنش تند و شدید، یکی از اصلی‌ترین روش‌های زنان برای برخورد با فرد آزارگر است. برخی از زنان می‌گویند بیشتر موقعی که دور و برشان شلوغ باشد به آزار دهنده فحش می‌دهند، او را هل داده، به او لگد می‌زنند، روی صورتش تف می‌اندازند و کفش‌شان را به سمت او پرت می‌کنند. سودابه، ۴۰ ساله از شیراز از دخترهای فامیل در کودکی یاد گرفته تا به مرد آزاردهنده چیزی پرت کند. او می‌گوید زنان باید برای دفاع از خود در این شرایط حتما کلاس رزمی بروند. نقطه مشترک بین زنان مهاجری که واکنش تندی به آزار خیابانی داشته‌اند این بوده که هنگام واکنش خیابان و اطراف زن شلوغ بوده اما در بین زنان ایرانی برخی حتی در دیروقت شب هم واهمه‌ای از برخورد با آزارگر خیابانی نداشته‌اند. زهره ۳۴ ساله از تهران تعریف می‌کند: «یک‌بار دیروقت در خیابان قدم می‌زدم و حال خوبی نداشتم.
شهر هنوز شلوغ و چراغ خیابان‌ها روشن بود برای همین هم من احساس امنیت می‌کردم. مردی سوار ماشین هم‌پای من راه می‌آمد و مدام علامت می‌داد و اشاره می‌کرد. من هم یک یا دو بار تذکر دادم ولی دفعه سوم به سمت او رفتم. او صورتش را جلو آورد که حرفی بزند که من تفی توی صورتش انداختم و فحش دادم و مرد رفت.» مینا از بوشهر هم خاطره‌ای از متلکی که در ساحل بوشهر شنیده دارد: «یادم هست که کنار دریا بودم و چند پسر شروع به مزاحمت کردند. سنگ‌های کنارم را به سمت آنها پرت کردم و آنها دور شدند.»

نکند او اسلحه داشته باشد؟
سوی دیگر این طیف زنانی هستند که با دیدن یا شنیدن آزار خیابانی از موقعیت خود فرار می‌کنند. بیشتر آنها به خاطر ناامنی و تنهایی در شب وقتی آزاری می‌بینند فرار می‌کنند اما موقعیت فرار برای زنان ایرانی و زنان کشورهای دیگر در شرایط متفاوتی رخ می‌دهد. مثلا تانیا، یک زن پاکستانی- کلمبیایی ۲۴ ساله به «وقایع‌اتفاقیه» می‌گوید: «اگر کسی در شب به شکل زشتی نگاه کند من فقط خیلی تندتر به راه رفتن ادامه می‌دهم.» او با اشاره به خاطرات خود هنگام زندگی کردن در نیویورک اضافه می‌کند: «وقتی مردی به من متلک می‌انداخت و می‌خواستم جوابش را بدهم مدام از ذهنم می‌گذشت که نکند او اسلحه داشته باشد.» او الان ساکن دوبی است اما زمانی که در نیویورک زندگی می‌کرده معمولا جواب آزارگرهای خیابانی را نمی‌داده. نادین یک زن ۲۴ ساله مصری است که این روزها در نیویورک زندگی می‌کند.

او می‌گوید در نیویورک خیلی بیشتر احساس ناامنی دارد. «یک بار مردی راه من و مادرم را در روز بست و من نمی‌دانستم چه کنم. کسی در خیابان نبود و انگار یخ زده بودم. او شروع به داد زدن سر مادرم کرد. خواستم که چیزی بگویم اما ناگهان احساس ناامنی بر من غلبه کرد و با خودم گفتم که نکند او تفنگ داشته باشد؟ برای همین به مادرم گفتم که بیا برویم. فراموش‌اش کن.» او خاطره‌ای هم از شهر محل زندگی‌اش دارد: «وقتی که در دوبی در پارکینگی هستم سعی می‌کنم سریع با ماشین از موقعیت فرار کنم. چون نا‌خودآگاه وضعیتم را ارزیابی کرده‌ام و دیده‌ام که امن نیستم.» نادین همچنین می‌گوید از واکنش نشان‌دادن به آزار جنسی راننده تاکسی فرار می‌کند. او از تجربه خودش در لندن این‌گونه روایت می‌کند: « اگر در تاکسی متلک بگویند خیلی احساس ناامنی می‌کنم و همین حس ناامنی را در حرف‌زدن و جواب دادن هم دارم. مثلا می‌گویم من یک دخترم و با این مرد عوضی اینجا ‌گیر افتاده‌ام. فقط می‌خواهم هر چه زودتر از تاکسی بیرون بروم تا اینکه واکنشی نشان بدهم.» تجربه زنان ایرانی در تاکسی با نادین متفاوت است. آنها معمولا بین خودشان و مردی که کنارشان نشسته کیف می‌گذارند یا به راننده اطلاع‌رسانی می‌کنند.

از طرف دیگر برخی از زنان ایرانی وقتی راه‌حل فرار را انتخاب می‌کنند که در خیابان موردمزاحمت قرار می‌گیرند. مینا، ۳۱ ساله از بوشهر می‌گوید: «وقتی که از پله‌های پل روبه‌روی دریا پایین رفتم مرد قوی‌هیکل همسایه دستش را به طرفم دراز کرد. آنقدر هراسان شدم که بدون اینکه نگاهش کنم تا خانه بدون دمپایی دویدم.» تجربه قبلی آزار جنسی خیابانی آزاده ۳۶ ساله از تهران باعث شده که او همچنان از هر ماشینی که سرعتش را کم می‌کند فرار کند: «یادم هست که سوم دبستان بودم و بعدازظهر بعد از خوابیدن مادرم دوچرخه را برداشتم و سر قرار با دوستانم رفتم. همگی مشغول دوچرخه بازی بودیم که یک ماشین نزدیک شد و به خیال اینکه می‌خواهد آدرس بپرسد ما هم ایستادیم. وقتی راننده با زیپ باز شلوار پیاده شد همه شوکه شدیم. بقیه بچه‌ها فرار کردند و من با دهن باز مانده بودم. دوچرخه را انداختم و فقط دویدم. برای همین هنوز که هنوزه هیچ‌وقت به ماشینی که به هر دلیلی سرعتش را کم می‌کند نگاه هم نمی‌کنم.»

به روی خودم نمی‌آورم که متلک شنیده‌ام
اگرچه برخی از زنان برای نجات جان خود از صحنه آزار فرار می‌کنند اما برخی دیگر همان کار را هم نکرده و در عوض به کل انکار می‌کنند که چیزی شنیده‌اند. بعضی از آنها می‌گویند که اصلا به روی خودشان نمی‌آورند که مرد به آنها چیزی گفته یا عمدا دستش را به آنها زده است. یا اینکه خودشان را قانع می‌کنند که مرد با خودش در حال حرف‌زدن بوده است.

قرارگرفتن در این وضعیت برای زنان علت‌های مختلفی دارد. مثلا اگر احساس کنند که مرد همراه‌شان متوجه متلک بشود دعوایی شکل خواهد گرفت از خیر واکنش نشان‌دادن به آزارگر می‌گذرند. نادین ادامه می‌دهد: « وقتی برادرم همراهم باشد به آزاردهنده خیابانی واکنشی نشان نمی‌دهم چون دوست ندارم باعث شوم او با آدم‌های شر دعوا کند. این بیشتر برادرم است که اگر در خیابان چیزی بشنود واکنش نشان می‌دهد. این‌طور وقت‌ها می‌خواهی بیشتر از برادرت مراقبت کنی تا اینکه به فکر امنیت خودت باشی.» از طرف دیگر برخی زنان آزار را انکار می‌کنند و برای آن این توجیه را دارند که مانع لذت کسب توجه در آزارگر بشوند. تانیا تعریف می‌کند: « وقتی صدایم می‌زنند: خوشگله، من باز هم فکر می‌کنم به من تعرض شده است، اما معمولا حتی به این افراد نگاه نمی‌کنم و به مسیرم ادامه می‌دهم که توجهی را که می‌خواستند به دست نیاورند.» برخی از زنان هم عمدتا وقتی در کشوری غریب هستند یا اینکه زبان فرد مقابل را نمی‌دانند سعی می‌کنند انکار کنند که فردی به آنها متلک انداخته است. تانیا این تجربه را در نیس فرانسه و بارسلونا داشته است. علاوه ‌براین مینا از بوشهر هم می‌گوید که به مردانی که در خیابان چراغ یا بوق می‌زنند معمولا توجه نمی‌کند.

آزار خیابانی را اطلاع‌رسانی می‌کنم
راه اطلاع‌رسانی هنگام تجربه آزار خیابانی برای زنان از موقعیتی تا موقعیت دیگر متفاوت است. بعضی وقت‌ها اطلاع‌رسانی به مدیر یک مجموعه جواب می‌دهد و برخی مواقع با اطلاع‌رسانی به مردم حاضر در کوچه و خیابان. مثلا جسیکا، زن ۲۶ ساله آلمانی است که می‌گوید آزار جنسی را در وب‌سایت کافه‌ای که رخ داده نوشته است. «غیر‌از اینکه در وب سایت‌شان این موضوع را نوشتم، سریع آن آزار را به مدیر کافه خبر دادم.» تانیا نیز اگر در یک پاساژ با این اتفاق مشابه روبه‌رو شود آن را به مدیر پاساژ خبر می‌دهد. نازنین، ۲۹ ساله از اصفهان تجربه مشابهی از یکی از فروشگاه‌های زنجیره‌ای در استانبول ترکیه دارد. او می‌گوید: «وقتی در فروشگاه کوتون در استانبول از سوی مرد مسئول اتاق پرو مورد آزار قرار گرفتم با زبان انگلیسی دست و پا شکسته آن را به مدیر مجموعه اطلاع دادم. علاوه بر آن در وب‌سایت trip adviser هم از تجربه خرید خود در این فروشگاه نوشتم و گفتم که فروشنده چه کاری با من کرد.» سمانه ۳۰ ساله هم می‌گوید که شماره پلاک خودرویی که او را اذیت کرده برداشته و بعدا به پلیس خبر داده است. او حتی پیش‌ازاین تجربه تنبیه کردن یک راننده تاکسی اینترنتی را از طریق اطلاع‌رسانی به مدیران آن شرکت داشته است.

جرات‌داری تکرار کن
یکی از واکنش‌های زنان برای اطلاع‌رسانی خشونت این است که از اطرافیان‌شان بخواهند تا فرد آزاردهنده را تنبیه کند. سارا، ساکن تهران تعریف می‌کند: «پسری تا نزدیک خانه دنبالم کرد. آخر سر به او گفتم یک لحظه صبر کن تا پدرم را صدا بزنم و هر کاری داشتی به او بگو.» گاهی هم زنانی که نمی‌خواهند چهره ضعیفی از خود نشان دهند با دیدن آزار سعی می‌کنند اطرافیان خود را متوجه آزار خیابانی کنند. زهره ۳۴ ساله از تهران تعریف می‌کند:
« سه یا چهار سال پیش شب‌ها در پارک نزدیک خانه‌مان می‌دویدم؛ البته شب مسلما هیچ پارکی برای زنان (اگر تنها باشند) امن نیست، اما من دلم نمی‌خواست به خاطر زن بودنم از چیزی که دوست داشتم محروم شوم یا اینکه مجبور باشم کسی را همراه خودم راه بیندازم، مضاف بر اینکه کسی هم نبود که بخواهد همراه من بشود. آن شب چند دور دویدم و یک گوشه پارک که کمی تاریک بود مردی را دیدم که زیر درختی ایستاده و نگاه می‌کند. دور بعد که رد شدم او را درحالی‌که شلوارش را پایین کشیده و در سایه تاریک درخت رو به من ایستاده دیدم.
شروع به فحش دادن و دنبال‌کردن او کردم. او با شلوار پایین افتاده فرار می‌کرد و من هم دنبالش افتاده بودم و فحشش می‌دادم. درحالی‌که سعی داشت شلوارش را بالا بکشد به آن طرف خیابان دوید و من هم همچنان دنبالش می‌کردم. من همچنان همان جا چند دقیقه‌ای ایستادم و با صدای بلند اعتراض کردم. هدفم بیشتر این بود که توجه مردم رهگذر را جلب کنم تا برخی فکر نکنند زن‌ها هالو هستند. یک‌بار هم پسر جوانی متلک انداخت. من ایستادم و به چشم هایش زل زدم. گفتم اگر جرات‌داری یک‌بار دیگر حرفت را تکرار کن.»

هدفون می‌گذارم تا صدای متلک‌ها را نشنوم
بعضی از زنان وقتی احساس می‌کنند که احتمال آزار خیابانی بالاست، مانعی بر سر راه مرد آزاردهنده ایجاد می‌کنند. آزاده می‌گوید که بیشتر وقت‌ها سعی می‌کند صندلی جلو تاکسی بنشیند. صندلی جلو برای او حکم یک دیوار دفاعی را دارد. ثمر هم که ۲۹ سال دارد خاطره‌ای تعریف می‌کند: «یک‌بار مردی که کنار دستم در تاکسی نشسته بود با صدای بلند تلفنی از رابطه عاشقانه‌اش با زنی حرف می‌زد. تظاهر می‌کرد که اصلا حواسش به من نیست، اما این‌قدر پهن نشسته بود که من را اذیت می‌کرد. نفر جلویی که پیاده شد، از راننده خواستم که این مرد را به صندلی جلو بیاورد و دو مسافر زنی که روبه‌رویمان بودند سوار کند. بغل دستی‌ام عصبانی شد ولی رفت تا صندلی جلو بنشیند. وقتی پیاده شدم و دستم را از شیشه صندلی کمک راننده برای دادن کرایه به سمت راننده آوردم، مرد شیشه را بالا داد و دستم بین شیشه ماند.» نادین هم از تجربه‌اش در مصر این‌گونه می‌گوید: « گاهی وانمود می‌کنم که چیزی نشنیده‌ام. مثلا وانمود می‌کنم که هدفون در گوشم است و موسیقی گوش می‌کنم. به قدم‌زدن ادامه می‌دهم و همه چیز را نادیده می‌گیرم».

تغییر موقعیت به خنده
برخی از زنان هم می‌گویند نسبت به متلکی که می‌شنوند می‌خندند. شبنم یک‌بار در این موقعیت قرار گرفته است. او تعریف می‌کند که یک‌بار در حال برگرداندن بچه‌هایش از مدرسه بوده که کارگران شهرداری در ماشین جلویی برای او شروع به ادا در آوردن می‌کنند. او می‌گوید؛ در آن لحظه کاری جز خندیدن نتوانستم.
او از اینکه توانسته به جای عصبانی شدن و فریاد کردن موقعیت را تغییر دهد خوشحال است، اما خاتون می‌گوید که در این شرایط دچار عذاب وجدان می‌شود. او روایت می‌کند: « زمان نمایشگاه کتاب، مترو خیلی شلوغ می‌شود. آن روز با هر بار ترمز زن و مرد در واگن روی هم پرت می‌شدیم و احساس می‌کردم داد زدن به خاطر نگاه‌های نامناسب مردان واگن در این شرایط بی‌انصافی است، اما یک لحظه احساس کردم که از پشت کسی نیشگونم گرفت. با صدای بلند و عصبانی داد زدم: «حالا این وسط تو باید ناغافل منو نیشگون بگیری؟»
با اینکه سعی کرده بودم درسی به مردهای اطرافم بدهم همه واگن شروع به خندیدن کردند. به خاطر جواب نیش‌داری که داده بودم کنترل ماجرا از دستم در رفته بود و عصبی شده بودم.» طوبا هم از این شرایط به نفع تغییر دادن فضا استفاده کرده است. «با همسر و پسرم به چابهار سفر کرده بودیم. آن دو نفر داخل آب بودند و من برای خودم حین قدم‌زدن عکس می‌گرفتم. چند پسر جوان را دیدم که دور یک پیک نیک و قلیان نشسته بودند. یکی از آن میان داد زد: «از ما هم عکس بگیر» دیگری گفت: «در خدمت باشیم» هر کدام چیزی گفتند. به طرف شان رفتم و دوربینم را آماده کردم و گفتم: «باشد بیایید از شما عکس بگیرم. آماده هستید؟» یکی دو نفرشان با دست صورت‌شان را پوشاندند و یکی هم بلند شد و به سمتی دوید. یکی دیگر هم گفت: « خانم ببخشید شوخی کردند، من از طرف اینها عذرخواهی می‌کنم.» سیما هم زن ۴۷ ساله تهرانی دیگری است که می‌گوید: «سال ۱۳۷۰ قسمت زنانه و مردانه اتوبوس مختلط بود. مرد جوانی با هر ترمز اتوبوس خودش را روی من می‌انداخت. بعد از دو یا سه بار که این کار را تکرار کرد، جا خالی دادم. مرد با تمام هیکلش کف اتوبوس افتاد.»

از قبل جمله‌هایی در ذهنم آماده کرده‌ام
برخی از زنانی که مقابل آزار خیابانی واکنشی نمی‌دهند می‌گویند که با وجود آماده کردن جمله‌هایی از قبل در ذهن‌شان، آزار خیابانی آنقدر سریع اتفاق می‌افتد که نمی‌توانند واکنشی نشان بدهند. برخی از آنها هم به جای اینکه به مرد آزارگر واکنش نشان دهند، خودشان را متهم می‌کنند، روسری‌شان را جلو می‌کشند یا از لباسی که آن زمان پوشیده‌اند دیگر استفاده نمی‌کنند. این حرف‌ها را مهین، راننده تاکسی در خیابان گیشا می‌زند؛ البته متهم کردن خود زن تجربه‌ای نیست که فقط در ایران یا قشر اقتصادی خاصی رخ دهد. زنان مهاجر شرقی که در کشورهای غربی زندگی می‌کنند خاطره‌هایی از آزارهای هم وطنان‌شان دارند. آنها نه می‌خواهند که آبروی هم‌وطن‌شان را در کشور غریب ببرند و از‌سوی‌دیگر هم، نمی‌دانند مرد هم‌وطنی که دستش را به آنها می‌زند یک رفتار عادی مشابه غربی‌ها انجام داده یا اینکه از روی عمد کاری کرده است. زنان اغلب سعی می‌کنند وقتی که به‌عنوان مهاجر در کشوری دیگر زندگی می‌کنند با حساسیت بیشتری نسبت به مرد آزارگر واکنش نشان دهند و علت این موضوع را دوری از وطن می‌دانند.

توافق بر سر گزارش ندادن به پلیس
تجربه آزار خیابانی بین زنان در بیشتر شهرها اگر در همه چیز متفاوت باشند بر سر یک چیز توافق نانوشته‌ای وجود دارد: «آزار خیابانی را به پلیس گزارش نمی‌دهیم.» هر کدام دلایل متفاوتی برای گزارش نکردن این موقعیت دارند. سمانه می‌گوید: «پلیس در ایران برای ثبت آزار خیابانی شاهد می‌خواهد و از طرف دیگر من نمی‌توانم جدال با مرد آزارگر را تا آمدن پلیس کش بدهم.» تانیا هم که در دوبی زندگی می‌کند می‌گوید که به خودش شانس شکایت کردن را نمی‌دهد چون کسی آن را جدی نمی‌گیرد. نادین هم تعریف می‌کند: «با پلیس راحت نیستم به این خاطر که هر روز که به مدرسه می‌رفتم از جلوی یک سفارت رد می‌شدم پلیس‌های جلوی سفارت همیشه به من خیره می‌شدند یا چیزهایی می‌گفتند. همیشه با خودم می‌گفتم که شما پلیس هستید و چه غلطی می‌کنید.» فاطمه هم تعریف می‌کند که به پلیس زنگ نمی‌زند، اما ادای زنگ زدن به پلیس را در می‌آورد تا فرد آزاردهنده را بترساند. اما او اضافه می‌کند: «آزارگرهای خیابانی معمولا از پلیس هم نمی‌ترسند».